Manavgat bevindt zich op 72 km. afstand van Antalya en is gebouwd op de beide oevers van de Manavgat rivier op vruchtbare rivierklei. Aan de Noordzijde bevinden zich de bossen, de stad is gescheiden van het binnenland door het Taurusgebergte. De Manavgat Waterval is de belangrijkste bezienswaardigheid van de stad, bovenaan de rivier bevinden zich 2 stuwmeren. Het grootste stuwmeer is genaamd “Oymapinar” Dit is een geliefde plek voor toeristen om met een jeep-safari heen te gaan. De gemeente Manavgat is 2500km2 en is hiermee de grootste provincie van Antalya. Op de vruchtbare rivierklei wordt ondermeer katoen, sesam, meloenen, en mais verbouwd. In totaal worden hier ongeveer 45 verschillende soorten gewassen verbouwd. In de vele broeikassen die U overal tegenkomt worden behalve groenten en fruit ook bloemen gekweekt. Wanneer U richting Alanya gaat komt U onderweg vele bananen plantages tegen. In de Manavgat rivier vindt U ook vele forellen-kwekerijen. U kunt vanuit het centrum van Manavgat schitterende boottochten maken, waarbij U onderweg waterschildpadden, forellenkwekerijen en een verdwaalde pelikaan kunt tegenkomen. Ook is het mogelijk een boottocht te maken naar de riviermonding, U legt aan op het strand waarbij U aan Uw ene hand de rivier heeft en aan Uw andere hand de zee. Lekker zwemmen in de zee en dan afspoelen in het zoete rivierwater. De geschiedenis van Manavgat gaat heel ver terug , in oude tijden werd in de luwi-taal de stad Manauwa genoemd. (De tempel van de moedergodin). Honderden jaren hebben de antieke steden Seleukia en Side de stad Manavgat als een heilige plaats beschouwd. In Manavgat is er een grote markt op maandag, vanaf het overdekte centrum van Manavgat tot kilometers langs de rivier vind U hier kraampjes met groenten, kruiden, fruit en kaassoorten, kleding, leder, en vele vele prachtige souvenirs van o.m. marmer of handgemaakte kleedjes, ook kunt U prachtige gouden sieraden kopen. Veel dorpelingen komen hier maandag morgen al heel vroeg om verse groenten en fruit uit hun eigen tuintjes te verkopen. De Manavgat markt is beroemd in de wijde omgeving en mag U absoluut niet missen.

Seleukeia (Lybre) 

Seleukia(seleucia) ligt vlakbij het dorp Buçak Şıhlar, 12 km. ten noord-oosten van Manavgat. Het is een van de negen steden die genoemd zijn na Seleukos Nicator een van de generaals van Alexander de Grote in de 3e eeuw B.C. De sterke muren en de uitstekende strategische positie suggereren dat de stad was gesticht  ter bescherming van de kuststeden tegen de aanvallen uit het noorden.  Side was de meest dichtsbijzijnde stad  en  Seleukia onderhield nauwe commerciele betrekkingen met Side.
De archeologische bevindingen reflecteren veel van de Romeinse kunst. Seleukia bleef belangrijk ook tijdens de Byzantynse periode maar werd volledig verwoest door de Arabieren in de 7e eeuw A.D. Daarna werd het nog slechts gebruikt als een Nomaden dorp.
Samen met de stuwmeren vlak bij de stad Seleukia is een prachtige jeep-safari  voor de vakantie gangers in Side. De 5m. hoge stadsingang  en de 9 m. hoge  muren heten de bezoekers welkom in de stad Seleukia. Het Agora(badhuis) van Seleukia is een van de bestbewaarde Agora’s in deze omgeving . Dan zijn er 2 zeer mooi gebleven mozaiken uit de Hellinistische periode, ontdekt  tijdens opgravingen in 1970. De mozaiken zijn  te bezichtigen in het Antalya Museum. In een van de hoeken van de Agora bevindt zich een klein Odeon ofwel  Bauloteriou (muziekkamer) met 6 rijen zitbanken. İn de noord-westelijke hoek van de Agora vind men een Basiliek uit de Byzantynse tijd.
Vermoedelijk was de hoofdgod van de stad Apollo. De tempel  waar enige overblijfselen van deze god gevonden zijn bevindt zich 25m. ten noorden van de Agora. Ook het bronzen beeld van Apollo werd in deze omgeving gevonden. İs nu te bezichtigen in het Museum van Antalya.

SİDE
Op een afstand van 75km. van Antalya en 4 km. van Manavgat bevindt zich op een schiereiland van 400m. breed en 1000m. lang de antieke stad Side. Side  was door zijn gunstige ligging één van de belangrijkste handelscentra in de 7e eeuw B.C.  en is nu het  meest populaire vakantieoord in Turkije. De naam Side betekende  in de Anatolische taal granaatappel, het symbool van overvloed en  vruchtbaarheid. Side werd in de  6e eeuw B.C. geregeerd door Lydia en na 547 B.C. door Perzie,  alhoewel Side enige mate van zelfstandigheid behouden heeft aangezien Side het recht behield om zijn eigen munten te slaan.
Alexander de Grote veroverde Side in 334 B.C. Na zijn dood werd het  imperium verdeeld onder zijn generaals. Het zuidelijk gedeelte van Turkije -inclusief Side- veranderde het meest van hand, met name tussen de  Egyptenaren  in de 3e eeuw B.C. en  Syrie in de 2e eeuw B.C.
Na het vredesakkoord van Apameia tussen de Romeinen en het verslagen Syrische koninkrijk werd Side geregeerd door het Pergama Koninkrijk. Echter zij konden Side  niet volledig onder controle krijgen en daarom stichtte Koning  Attalos van Pergama een nieuwe stad ;  Attaleia -het huidige Antalya- om commercieel te kunnen rivaliseren  met Side en andere havensteden aan de zuidkust. Tijdens de eeuwwisseling was  Side centrum van slavenhandel en in handen van piraten. Het waren de Romeinen die de piraterij konden stoppen en vrede brachten in de zuid Anatolische steden;  Cilicia, Pamphylia en  Lycia en deze opnieuw tot bloei brachten.in het jaar 78 B.C.
Pamphylia maakte deel uit van de provincie van Galatia,  geregeerd door de keizer Augustus in het jaar 25 B.C. toen alle provincies in het Romeinse rijk werden gereorganiseerd. Side werd herboren en er kwam een periode van grote voorspoed tot de 3e eeuw A.D.
Als stad behoorde Side soms tot Galatia en soms tot Lycia. Vooral door zijn active rol in de slavenhandel vergaarde deze semi-onafhankelijke  stad veel rijkdom en de meeste gevonden ruines en bouwwerken dateren uit deze  periode. Side vond het noodzakelijk om de verdedigingsmuren te repareren on de 2e helft van de 3e eeuw A.D. om de succesvolle aanvallen  van de hooglanders uit het noorden te pareren. Bovendien werd er een binnenmuur gebouwd precies midden door de stad in de 4e eeuw A.D.. Helaas waren deze maatregelen niet voldoende om om de dagen van grote welvaart te herwinnen en Side begon in verval te raken.

SIDE IN MYTHOLOGIE

Volgens de Anatolische Mythologie ging op een dag de dochter van de God Taurus genaamd Side - de koningin van de natuur en vruchtbaarheid - met haar kleine dochtertje naar de Manavgat-rivier om samen met de waternimfen bloemen te plukken om daarvan een krans te maken. Op eens ontdekt Side een boom met bontgekleurde blaadjes, dunne takken en glanzende bladeren. Ze breekt een takje af om die aan haar dochter te geven en op het moment dat het takje afbreekt druppelt er bloed uit. Dan ontdekt ze dat deze boom eigenlijk een nimf is die zich veranderd heeft in een bloem om de boze mensen te ontvluchten.
Side is boos en verdrietig en wil wegvluchten maar komt dan tot de ontdekking dat het te laat is haar voeten wortelen zich in de bodem en ze neemt de vorm van een boom aan. De nymphen die getuige zijn van haar gedaanteverwisseling zijn verdrietig en huilen, daarbij worden de nieuwe wortels van de boom die Side is geworden nat gemaakt. Side geeft haar vergissing toe en vraagt de nymphen een boodschap te geven aan haar dochtertje, die luid als volgt; Vanaf nu zal ik met mijn bloedrode fruit het symbool van de natuur zijn. Breng mijn dochter snel hierheen en zeg haar dat ze nooit een bloem zal plukken en een boom zal beschadigen op deze  aarde want elke boom kan een nymf zijn die een gedaantewisseling heeft ondergaan. En zo onstond  de  mythe van de granaatappel genaamd Side.